Rahmetli Melâhat Aladağ, şakayı espiriyi çok seven bir hanımdı. Şaka yapmadan espri yapmadan duramazdı. Bir gün eş dost toplanmışlar bir akrabalarına gidecekler. O zaman Konyada çok bol olan bir körük arabası çevirmişler.Meiâhat hanım arabacıya:- Arabana bineceğiz ama arabanda çok eski imiş, der.Arabacı:- Allah allah yahu arabayı satın alacak değilsiniz ya, binin Şu arabaya!. Arabaya binerler, arabacı sorar:- Nereye gideceksiniz?Melâhat Hanım cevab verir:- Nazife ablam gile!. Konuşma arabacı ile Melâhat hanım arasında şöyle devam eder:- Nazife ablanızın evi nerde?- Ana!. Sen Nazife ablamın evini bilmende neye arabacı oldun!Ne ise ev tarif edilir, evin köşesinde arabadan inerler, Melâhat Hanım o zamanki tarifeye göre arabacıya çok az bir para verir ve hemen eve doğru yürümeye başlar.. Arabacı bir elindeki paraya bakar bir de uzaklaşmakta olan müşterilerine bakar şaşkın şaşkın, Müşterilerinin arkasından seslenir:- Hey, nereye gidiyorsunuz yahu!.Melâhat Hanım hiç bozuntuya vermez ve anlamamazlıktan gelerek dönüp arabacıya:- Amma galın kafalı herifmişsin, kaç kere söyleyeceğiz.. Nazife Ablam gile dedik ya!.