asla hatırlamak istemiyorum
şüpheyle yüzdüğüm yosunlu denizleri
şehla bataklığın ihanetini
uğuldayan güneşe tutunurdum her akşam
kaviydim geceye rağmen
ruhum yalnız anılar sehpasında eğildi

asla hatırlamak istemiyorum
yükseklik korkusu yaşadığım günleri
yada sıksık ellerimi yıkayıp
kapı kilitlerini kırıp gece yarısı
pencere önlerine koyduğum resimleri

duvağını yırtan bir gelin gibi
kopardı boynunu karşımda sevda
yürüdüm kafdağının arkasına yeniden
bir kaknus edasıyla topladım nehirleri

kefenimi yanımda taşıdığım gün için
aldatılan evlerde kımıldayan cin için
bir edip, yüzbin defa bozduğum yemin için
ömrümü harcadığım dumanlı mahzenleri
asla hatırlamak istemiyorum