maymuncuk bir kapıya gönül verdiği zaman
kanayan duyguların filizlenme vaktidir
şekerpare bir kalbin merhemsiz yarasından

sadece hayaletler direnir yumruğuna
şimşekli havalardan gizler kendini sukut
böceklerin kralı çıkar mağarasından

sıyırınca kınından beyhude kılıcını
berati avucunda bir sanıktır yaşamak
dehşetin karanlığı süzülür kabzasından

arı beyi konmuştur ruhun zümrüt taşına
yalnızlığa çaresiz uzanmıştır elleri
bir adam, gökyüzüne tırmanır sevdasından