Artık yıllarda yaşayanlara...
                                                                                                         Artık yıllarda yaşananlara...

Albümleri kaldırdım, dönmedi gidenlerim ama unutmuştum
bir dilek gibi ezberlemiştim içimde yerleşen ötekinin şiirini;
savrulmuştum uğrunda, kimsesiz bir yüreğin dilini sokmuştum
kıyamet ertelendi, ertelendi bende birikenin ne varsa bitimi...

Aldım geçtim, ydsandım artık, beyazım, artık beyazım!

Ne ben o adamım şimdi ne sen bıraktığımsın, şu an tanışmasak da olur!
Şapkam önümde; biliyorum karışıyor her merhaba, en eski ilk vedaya...
Bunu öğrendim bıraktığını her yüzümde, suretime bir çentik atarak
çizgilerin bundandır, çizgilerimi göremem; bilemezsin, bıraktığım yerdesin...

Ben yoruldum yolumun yolumun ardından gitmeyi, sen artık bildiğindesin...

Tılsımın bitti zamanını! Kader ve keder değişti elinde mahkûmun...
Çiğnenen yasalar şimdi hak arıyor cılız bedenimde, iffet ve kambur
terkettiğim çocuklarım için birer sunak taşı ezdiğim her gölgem
ben ki hep onunla yarışa kalkan menzilini bilmez bir kurşunum...

Tetiği çektim, namlunun uçundayım; namlunun ucunda artık...

Toprağa karıştım, erken öleceğimi sindirdikten sonra koynuma,
kundakladım kadınları ve evleri şehrimde, semtleri geçtim
birer barikatı geçer gibi aşkın ve yılgınlığın yalnız proleteri
kavgada ilk zincirlerimi sakladım, herkes geldi oyunuma...

Konu K'oyuncu'ydum, sırtınızı dönmeseniz de olur artık düştüm yoluma...

Anlamın altında kalmak enkaza çevirir insanı, sen dışındayken,
ben dilimlenirken zamanın içinde; şimdi dönüp baktığımda,
bin çarpışıyor yüreğim; her dokunuşumda bir daha parçalanıyor içim
kendini sırlayarak geçti tarih ve içimizde kmlmış bir aynada yara!

Bilemezsin, ikimiz de dönemeyiz bıraktığımız artık yıllara...