Aşka âşık bir kadın, sevecen ve şen şakrak,
Cüretkâr minisi var, yırtmacı çokça derin.
Erkeğini yok sayıp geceyle çoğalarak,
Düşünü eğiriyor pas tutmuş yüreklerin.

Odur elbet bu kösnül gecenin tek sahibi,
Kabuk bağlamış yara, ah, depreşmesin diye,
Geçmişini anarak kederli bir yüz gibi,
Yalan söz etmez, diyor, aşk denen söylenceye.

Aşka âşık bir kadın, düşü kahkaha sanmış,
Şairin yalan sözü yansıtır diye onu,
Bütün bir yaz şiirin göklerinde dolanmış.

Aşacak elbet aşkın o çıkmaz sokağını,
Bırak gerçeği düşle yıkayıp sunsun sana,
Sen şiir de istersen bu görkemli yalana!

                                                    artshop yayıncılık, mart 2006