bana işte öyle bakışın var ya
kahverengi kahverengi akışın
kendini gözlerinle sunuşun
öpüşün var ya hani
öpüş susuşun
sevişin var ya öyle
sınırsız teslim oluşun
bakıp bakıp gözlerimde ölüşün

bilmezsin
    nasıl yolunur
      nasır tutmuş yüreğim       
neyim varsa
    bırakırım
      fırtınana
    talan olur
bu kentin yasemen akşamlarında
kendini bir ince sızı  bırakıp
beni alır
beni alır
    gidersin

kalırım
    çaresiz/ıssızlığında
öyle kolları kopuk
öyle yaralı...

bana işte öyle bakışın var ya
her şeyin silindiği
gözlerinle beni öyle sarışın
gövdeme kendini giydirişin
seni soluyuşum senin içinde
yağmalanıp tükenişim derinlerinde
yitişim...

yitişim
koskoca bir kentin sana dönüştüğünde
sokakların orta yerinde sensiz
öyle kolları kopuk
öyle yaralı...

sendendir bu lacivert gecelerde
denizin masmavi dile gelmesi
yıldızların sağnak sağnak inivermesi
dilim lâ'l kesilir gözlerinde.
      susar ellerim
bana kendini giydirip
    sonra da böyle öksüz bırakma
yalım mavim
nazlı yarim
yanışım
    bir tür çiçek açıştı  gözlerinde
sürüklenir sürüklenir giderim
yavri yavri
bu kadar insafsız akma...