Islak ve yaşlanmış yüzünü sürükleyerek ilerliyor günler
Sırtında masmavi maziden bohçalar
Anılar tel tel beyazlamış yarı titrek başında
Küf kokuyor elleri
Zaman zaman yaslansa da dar ağacına
Bir bağ bozumu gibi dökülüyor gözleri.

Bebeler doğuyor
Büyüyen bebeler
Gelin alıp yaşlı bir nine yapan bebeler
Bir salkımlık canları kaplıyor ortalığı
Acizliğini donanmış güçlü bebeler
Fırat gibi uzuyor kolları
Ormanlardan daha gür saçları
Bir alev bir güneş bir kasırga bakışları
Kanatlarını kırıyor ne kadar kuş varsa gökyüzünde
Ne kadar yıldız
Keskin ve sivri bir çuvaldız ellerinde
Sokuyor bağrına bağrına dünyanın
Sünger gibi çekiyor tüm kuyulardan suları
Nehirleri
Denizleri ve su adına yaşayan tüm birlikteliği
Kurutuyor ve kaynatıyor
Güneşten daha kor gözleri
Acizliğini donanmış bebek
Hiç durmadan büyüyen bebek..

Islak ve yaşlanmış yüzünü gererek irkiliyor günler
Sıkıyor avuçlarını
Tanrı adına alınan bir buyrukla
Parmak aralarından sızıyor dünya ve dünya adına ne varsa
Acılı gözyaşları gibi akıyor
Dertlenen hatıralar
Suları çekilen kuyular
Pörsümüş sünger gibi ufalanıyor/ sessiz ve garip /
Günlerin müstehzi gülüşleri altında..