 Üye Girişi
 Ara - Bul
|
    |
    
|
 Tüm Şiirler |
|
|
 |
21-01-2005 |
| BİR BAŞKA ELBİSE, BİR BAŞKA HINÇ |
|
Biz ki konuşuruz durmadan, konuşmak gerekir çünkü,
biraz konuşmamız gerekiyor çünkü
insanlar böyle ölüp durdukça; insanlar böyle ölüp durdukça
ağzımız kurur, biraz şarap içeriz ya da bir iki bira,
ya da iyisi mi çıkar bir tur atarız sahilde,
sahilde, orada biraz şaşırır insan evdeyken düşündüğü
şeylere,
orada her akşamüstü bir başka seremoni,
bir başka elbise, bir başka hınç;
oysa ki ben bilirim, başka bir şey daha vardır
mevsimin rüzgârında,
mevsime göre giyilmiş bu pantolonun ceplerinde
başka bir şey daha vardır,
başka bir şey daha olmalı
ki, ellerimizin ceplerimizde böyle uzun zamandır duruşunun
bir anlamı olsun;
ve bir anlamı olsun evrenin.
Güz ayları, bahar ayları geçer üzerimizden,
incitir bizi bu geçiş,
köpeğimiz önde işeye işeye, biz arkada ince ince öksürerek
geçeriz sahile varan sokaklar arasından,
mevsime bağlı bir hastalık kapmak için ineriz kıyıya,
bir çay bahçesinde tanıdıklarla buluşur,
köpeklerimiz çiftleşirken uzun uzun konuşuruz;
bayan, rahminden bahseder bize,
Avrupa'dan yeni gelmiştir,
Avrupa kadının rahmine yeni bir açıklama getirmiştir,
bay bir şey sorar, hani nerededir her gün indiğimiz
bu kıyının denizi,
ah, der hanımefendilerden biri, "deniz mi, ne denizi,
deniz bir düşüncedir sadece"
ve evren ilginç bir fikirdir bizim için,
ama can sıkıntımızı ne kadar giderebilir bu fikir,
masanın altında dizler birbirine değer, baldırlar okşanır,
gözler kırpılır,
gece için sözleşiriz,
köpeklerimiz bizi huzursuz etmeye başladığı zaman
kalkar eve döneriz,
–evdeyken biraz şaşırır insan tüm bu olup bitene–
soyunur,
duş alır,
giyiniriz.
|
|
|
|
 MEHMET ERTE
|
|
|
|
|
|
|
|
|