Adamın birinin karısı ölür. Tam mezarlıktan içeri girecekleri sırada tabut, mezarlığın parmaklıklarına çarpıp parçalanır. Kadın da bu sarsıntının tesiriyle canlanıverir. Adamcağız üzüntüden mi sevinçten mi, pek anlaşılmayan bir nedenden göz yaşları arasında karısını alıp eve döner. İki sene sonra kadıncağız tekrar ölür. Tabut, taşıyanların omuzlarında mezarlığın kapısına gelindiği zaman adam bağırır:

-Aman parmaklıklara dikkat!