Kemer altından akar ırmak
Suyu gözden geçirir köprü

Güz, yeşil yaprağa sinmiş çoğalan bir sızıdır
Gün batar şimdi saatler bile kıpkırmızıdır

Yaş döker,gizli kan ağlar diye bağ,bahçe bütün
Daha bir gonca iken kan doludur bağrı gülün

Durmadan fıskiye sık sık boğulur gözyaşına
Buna suskun havuz anlam veremez tek başına

Ak bulut bozkıra yıldız dağıtır akşamadek
Sonra sessizce giyer güz işi bir sırma yelek

Bir kamışlıkta çalar güz yeli bir kumsala ney
Sarı gömlek giyer akşam güneşinden her şey

Yeni bir şarkısı başlar ağacın kökte yine
Dalların çaldığı def’tir dolunay gökte yine

Yolların sesden örüldükçe duman yüklü sisi
Çakılır göklere yıldızların altun çivisi

Uçuşur düşlerimiz bir bir uzaktan yakına
Yuvadır gözlerimiz uykumuzun kuşlarına