Kumsala yakın geçen kayıktan geliyordu müzik. İlk kez mi duyuyordu müziği? Çok sesli müzikti; ama Batı kökenli değildi. Coşku, kumsalı, kayığı sarmıştı. Kayıktakilerin yükselen sesleri etkisini arttırıyordu.

Kumsaldakiler, kayıktan gelen müziğe alkış tutarak mutluluklarını paylaştılar kayıktakilerin. Konuştukları dil, duyduğu müzik yabancısı değildi Olga'nın. Duramadı yerinde, yükselen sesiyle müziğe katıldı.

Kumsala kimi yüzükoyun, kimi sırtüstü yatarak güneşlenenler arasında ayrı dili konuşan Olga yalnız değildi. Koyu kara gözlüklerinin arkasından çevresini izleyip tanımaya çalışan Olga uzaklıklarla kuşatılmıştı. Duyduğu müziğe katılmakla kalmayıp bedeniyle çizdiği kıvrak eylemleri anadilinde buluşturdu.

Balık teniyle kıvrak bedeninde bütünleştirdiği eylemlerine çevreden ilgi giderek artmıştı. Sarı saçlı Olga kırışıklardan uzak boynunu bedeniyle uyumlu biçimde müziğin iniş çıkışlarına uydurmuştu. Kısa kesilmiş saçları boynunu örtmüyordu. Tüm tazelik ortada apaçıktı. Olga umursamadan çevresindekilere göz gezdirdi. Kimse umurunda değildi.

Kıvrak danslarına tüm bedeniyle katılan boynunun güzelliği, diri duran üstlükler altındaki göğüsleri, sütun bacakları kumsaldakileri çoğaltmıştı. Utangaç bakışlar arasında kızanlar, imrenenler kendilerini saklamak istiyorlardı.

Dansın en kıvrak yerinde bedeninin eylemleri durmak bilmiyordu. İşte tam bu sırada koyu kara gözlüklerini çıkarıp kumsala doğru fırlattı. İzleyenlerden sakladığı deniz gözleri bir başka güzelliğiydi Olga'nın. Rahatlığı, güzelliği hemcinslerini imrendirip kıskandırıyordu.
Karadeniz'in karşı kıyısındandı Olga. Deniz gözleri güldüğünde çoğalıyordu. Kayıktan gelen müzik, anadilinde söylenen ezgi dizine uzandığı kalın bıyıklı, geniş yüzlü adamdan uzaklaşmasına yetmişti. Tüm becerisini, ivedi eylemlerini biçimden biçime sokarak sergileyen bedeninde toplamıştı.

Kulağına gelen müzik, ezginin sözleri Olga'yı Karadeniz'in karşı kıyılarına götürmüştü. Karadeniz'in bu kıyısı, dikeyine kaç kilometre uzaklıktaydı Olga'nın ülkesine. Dansının en kıvrak eylemini müziğin çıkışına uydurmaya çalışırken düşünmeden edemedi doğduğu toprakları. Şöyle bir uzansa yakalayabilirdi Ukrayna'yı. Sonra, neden buradayım diye içten içe kendine sordu. Sorular birbirini kovaladı usunda.

Kumsal kalabalıklaşmıştı. Yerliler, yabancılar iç içe, yan yanaydı. Kızanlar, iç geçirenler olsa da yadsınmaz bir gerçekti yaşanan. Ukraynalı olanlar ayrı bir özenle izleniyordu. Yerli erkekler iç hesaplaşmasını yaparken, çıkmazlardan kurtulamıyorlardı. Ancak bencillikleri ağır basınca aldırış etmeden doludizgin gidiyorlardı. Korkular, değerler yenik düşüyorlardı içgüdülere.

Olga dizine uzandığı günlük sevgilisinin dün geceden kalan soluklarını boynunda, göğüslerinde, bacaklarında duydu. Adamın gözlerine sevecenlikle, isteyen bakışlarla baktı. Dayanamadı, uzun ince parmaklarını uzatıp yüzünde gezdirdi. Sonra, göğsüne kaydırdı. Bakımlı tırnaklarıyla çizer gibi yaptı aklaşmış göğsünü. Günlük sevgilisine geceyi gündüze taşımak istediğini duyuruyordu Olga.

Erkeği bulutların üstüne çıkarmasını bilen Olga, tenine dokunan kaçıncı el olduğunu bilmiyordu. Teninde gezinen ellerin dolarları saydığı an onun için kurtuluşuna giden yolu kısaltıyordu. Deri çantasına giren her doları kurtuluşu sayıyordu. Bireysel kurtuluşun dayattığı günlerdeydi. Tenini sakınmadan sergileyen Olga'nın yüreği kaygıları da taşıyordu.
Karadeniz'in karşı kıyısındaki ülkesini, orda bıraktığı sevdiklerini düşünmeden edemedi. O kendisiyle birlikte onları da kurtarabilecek miydi? Bunun için mi buradaydı? Sorular çoğalırken Olga kurtuluşu en kısa zamana sığdırmaya çalışıyordu. Her günü gecesi dolu dolu geçiyordu. Güzelliğinden, teninden alıp götüren zamanla yarışıyordu Olga!