kalem kanımı emiyor bağışla beni
dizelerimin üstüne çöküp tapınırken
sessiz soluğunla dinleyip uyuyakalacaksın

b e n    u y u t a c a ğ ı m

korkuyorum. sen yoksan
nesneler de susuyor
başka bir gövdede uyumana katlanamıyorum.
kalem kanımı emiyor
bir işkence bu

d a y a n a m ı y o r u m
-sen de dayanamayacaksın-

kalem kınından çıkınca
işte bu ikircik olmayacak

... ben kendime asiyim
sen putlaşmış gülüyorsun...

kaygı, istek, kargaşa, umut,
panik, devinim, k ı y a m e t

adı kalmadı.
bensiz gizli bir özne
olmayacak