Korkuyordum, uyanırsın diye içimde, yeniden
Uyanan ilkbahar ile birlikte
Eriyince unutkanlık karları, yavaş yavaş
Toprakta boy veren bir kardelenmişçesine.
Korkuyordum, aydınlığa aralık duran şu kapıdan
Sızan mis kokular ve güneşle birlikte yansırsın diye
Aklımı başımdan alacak yeni bir tutkuya çağrı olursun
Ve ben yeniden düşüp ardına doludizgin şahlanırım diye.
Korkuyordum. İyi ki gelmedin!
Bırak uyusun, kalbim... uyandırma
Bu ilkbaharda ben dingin uykusunda
Uyandırmaya kıyılmaz, masum bir çocuk yüzüyle durayım.
1955

Çeviri: Mehmet Çetin