Evet evet hayat pınarına bir yudum su içmek için sessiz sedasız gelmiştim ne olduğunu neler olduğunu anlamadan bir damla düştü yüreğimize ve yolcuyuz yakın kaldırımlarında buluverdik kendimizi hayaller kurdum aşklar düşündüm yaşamak ve yaşamış gibi yaptım sırf sevdiklerimi yaşatmak için sevdim sevildimmi bilmem düşündüm düşünüldümmü bilmem ama olsun diyorum ne zengin oldum nede şöhret nede bir insanın anlayabileceği kadar açık bir insan sadece ve sadece dertleriyle başbaşa bir garip gecelerin karanlığın dostu bir avare ama vazgeçtim artık evet evet vazgeçtim sevmekten inanmaktan ve güvenmekten vazgeçtim artık sevdaların işporta tezgahlarına düştüğü namusun çöplüklerde onur aradığı iffetin haramla kolkola gezdiği bu alemde sevmekten inanmaktan vazgeçtim artık.....