En sadık dostumdur gökyüzü
Her sabah beni karşılar

Uyanır kumrular
Guguk sesleri içimi işledikçe
Kendini bulurdu korkaklığım.

Çocuktum, ayrılık nedir bilmezdim
Yasaktı o zamanlar

Dertleştiğim hiç yıldızım olmadı benim
Şimdi karanlık kalabalığım

Yabancı akşamlar öldürürken beni
Gizli yaralarımı kapatırdı Salılar

Geçici gülümsemelerle yok ettim ağlamayı
Şimdi gidip buradan bir gecenin kalbini kazanmalıyım