Daha dün gibi her şey gözlerimin önünde…

Evin önündeki çimenlerde yuvarlanışım,bisiklet zincirlerini düzeltmeye çalışırken yağ içinde kalan ellerim,her ev anahtarını kaybettiğimde apartmanın önündeki masum duruşum,markete diye çıkıp saatlerce dışarıda oynayışım,karşı yoldan topladığım çiçekleri kapı kapı dolaşıp satışım,sokaklarda amaçsızca öylesine koşuşum,bitmeyen bir bisiklet sevdasıyla sabahtan akşama kadar bisiklet sürüşüm hepsi hepsi gözlerimin önünde…

Büyümeyi ben zevkli bir şey sanırdım ama öyle değilmiş.Büyürken bunları ve bunlara benzeyen birçok şeyi teker teker kaybediyorsunuz.Teker teker hepsinden vazgeçiyorsunuz. Vazgeçtiğim şeylerin sayısı her geçen gün artıyor.Ve  ben onları her geçen gün daha çok özlüyorum.Bisikletimi tamir ederken yağlanan ellerimi,çiçek satmayı,boncuk yapıp yer parası vermeden yaşlı amcaların yanında boncuk satmayı,arkadaşlarıma diye ördüğüm keselerin yarısının deliklerden oluşmasını,masumca seni seviyorum demeyi ve o an gerçekten  öyle olduğuna inanmayı,hayatın oyuncaklardan oluştuğunu sanmayı,okulda lavaboya diye çıkıp diğer sınıfların kapısını çalıp çalıp kaçmayı,sek sek,saklanbaç,koşturmaca,yakartop, oynamayı özledim.Ben bunları ve bunlara benzeyen bir çok şeyi çok özledim.Büyürken bu kadar şeyi feda ettim ve feda etmeye devam ediyorum L.Biliyor musunuz???Ben büyümek istemiyorum.Daha fazla şeyden vazgeçmekte istemiyorum.Hatta vazgeçtiklerimi de geri istiyorum.Bana onları geri verin!!!