"...duyduğumuz   düşkırıklığı   ona   ilişmiyordu   bile, onun suçu değildi, o bir oyuncuydu ve Glenda 'ydi. "

                                                                                                                                                           Julio Cortazar

Sahipsiz seslerin getirdiği uyuşukluktan olsa gerek, Glenda ortaya çıkıp şarkılarını söylemeye başlayıncaya kadar, yıllarca hep kötünün iyisini dinlemeye alışmış kulaklarımız. Ama o gelince, değişti herşey, başka yaşamları kendimizinmiş gibi yaşamayı, şarkılarının içinde saklı ara renkleri keşfetmeyi öğrendik. Acıdan zevk almanın utanılacak bir şey olmadığını öğrenmiştik başkalarından; fakat o, ağlamanın da en az gülmek kadar soylu olduğunu anlattı şarkılarında. Ve biz sürekli dinledik, izledik televizyon kanallarında, arada bir göründüğü konser ışıklarından yüzümüze yansıyan gölgesini duyumsadık oturduğumuz koltuklardan.

Sesini ilk duyurduğu zamanlardan bu yana çok şey değişti, eskidi ve kirlendi. Ama Glenda dimdik ayakta, hâlâ söylüyor hâlâ dinletiyor sesini. Zamana karşı direnen, hatta zamanı yenen bu kadını, ben ve benim gibilerin gözünden anlatmak, onu taçlandırmak isterdim hep. Çünkü öyle tutkunum ki, onu karalamak elimden gelemez. Eksikleri gözümden kaçabilir, belki de görmek istemem bile. Bu yüzden artılarım anlatmak istiyorum Glenda'mn, ya da bana yansıyan yüzünü.

İzmirli kızların eksik çizilmiş olduğunu söyler şairin biri. Belki doğrudur, ama bana kalırsa Glenda'mn yüzü doğru dürüst bile çizilmemiş, onu her görüşümüzde farklı bir ruh hali takınır. Yüzü, durmadan yeni anlamlar üretir, ve sesi yeni kişiliklere bürünür durmadan. Örneğin Glenda terkedilmiş bir sevgilinin hüznünü de taşıyabilir, çareleri tükenmiş annelerin tevekkülünü de. Ve ses telleriyle Glenda, cinsiyetsiz armoniler kurabilme yeteneğine de sahiptir. Kimi zaman çok dinlemişliği aşan bir farkına varışla yeni bir ayrıntıyı yakalayabiliriz.

Ve Glenda'mn sesi açıklamaz, ipucu verir. Ama verdiği ipuçları, benzerleri veya türevlerinde bulunmayan bir öngörüye sahiptir. Bu belki de ilk olmanın verdiği ayrıcalığın yanında, çok yaşamışlığı sunmanın getirdiği kendine güvendir. Ve en önemlisi söylermiş gibi yapmaz, söyler. Sesinde detaylar gizlidir.

Şarkı sözlerinde nedensiz mutluluklara, rasyonel acılara, ve sebep-sonuç ilişkilerine yer yoktur. Hele geleceğe dönük heveslere hiç yüz vermez. Zaten heves kırılmış, şenlik dağılmış bir acı yel kalmıştır. Hüznüyle başbaşa kalan kahramanımız ya da Glenda (erkek-kadm farketmez) kendini yolları çatallanan bir bahçede bulmuştur. İşte bu noktada sözlerin meşrebi farklı kanallara dağılır. Ya Dönülmez akşamın u/kundayız vakit çok geç veya Bu son fasıldır ömrüm nasıl geçersen geç kararlılığını taşırlar. Bir de her ikisinin arasında kalan Ben bir yerde hata yaptım ama nerde sorgulamasını yapan şarkıları da vardır. Ama hiçbiri Dünya oldu bana dar/Neden yağdın söyle kar seviyesizliğine düşmez. Buna emsal gösterebileceğimiz, tekerleme benzeri şarkılarında bile sinsi ironiler gizlidir, îçin için güldüğünü duyarız. Belki de hem söyler, hem de budalaca tekrarlarına hayranlıkla eşlik ettiğimiz için, bizimle acımasızca alay eder. Yüzünün bir yarısı hanendedir. Vazgeçişlerin dekandansın yaşar, yüzünün diğer yarısında yolunu kaybetmiş bir çocuk ağlamaktadır (oğlan-kız farketmez). Genç bir kız olamayacak kadar ölçülüdür. Ancak genç kızlar onun ölçüsüzlüğüne tutkundurlar. Yarım bırakılmış aşkları sever, kararsızılığın uzmanıdır, loş odalar mektebinde hüznü anlatır. Biz de onun öğrencileriyiz.

İnsanlara kederli yüzünü gösterir çokça. Telafi edilemeyecek kayıpların haritasını çizer. Gerekli olduğunda güler, daha doğrusu gülümser. Hareketin egemen olduğu şarkılarında aşırıya kaçmaz. Zaten Glenda aşırıyı sevmez. Genelde elindeki mikrofonuyla ritme eşlik eder, nedense mikrofonu sol elindedir ve duruyormuş gibi dans eder. Sıksık kullandığı komedi yeteneğinin, sempatik görünmesini sağladığım sananların aksine, bence bu Glenda'ya tarif edilmez bir gizem kazandırır. Sahnede her iki özelliğini görenler onun mistik çekimine girmekten kurtulamazlar. Fiziği sürekli değişim halindeyken bile o hep aynıdır. Ben sizlerden biriyim deme gereği duymaz, farklı olduğuna inananlardandır. Belirli bir inancı yoktur Glenda'mn. Belki hiç sevmemiştir, hayatı boyunca hiç terkedilmemiş de olabilir. Belki de çok yaşamışlığı, aynamızda tersine yansımış yanlış bir görüntüdür; ve biz öyle farzederiz. Ama olsun, herşeye rağmen; Glenda'ya öyle tutkunuz ki...