Rahmetli İbrahim Bey, ilim irfan sahibi eli kalem tutar, sözü sohbeti dinlenir, gönül-ehli  bir insandı.. Sık sık Feyzi  Halıcıların halı mağazasına uğrar folklordan, sanattan konuşurlar, bu sohbetler soru-cevap halinde devam eder giderdi.
Bir gün Halıcı, Hocaya bir soru sordu:
- Hocam, allah uzun ömürler versin. Yaşın yetmiş üç, yetmiş dört.. Kusurumu affet. Gücün, kuvvetin devam ediyor mu?
Hoca, gözlüklerinin altından Halıcıya şöyle bir baktı:
- Bak evlâdım, bizim mahallede kunduracı bir Mehmet Ağa var. Benden bir yaş büyük. Karısı kendisine; «İllallah senin elinden, be adam.. Mahkeme hamamına gitmeğe artık utanıyorum. Konu-komşunun yüzüne bakacak halim kalmadı. Hacıdan döndükten sonra daha bir canavar oldun, çıktın!» demiş..
Halıcı hayretle Hocanın yüzüne bakarak:
- Hocam, bu yaşta da gücü, kuvveti yerinde olanlar var mı? diye sordu:
Hoca, gayet mağrurca, gülerek cevap verdi:
- Hacı deden de onlardan, Hacı Deden de onlardan..