Necmettin Aslan'a

Tam ortasındaydı sinsice
sinmiş adımlarla ezdiğim sokağın,
Yaşanmışlarını düşündü
dinlenmekte olan duruşunun yumuşaklığında
Salıncağını salladı özlem beşiğinin
özlenmiş yüreklerin çılgınlığında,
Mehtabın beklentisi sarmıştı
güle esir elin asıldığı kapıda
Adım sesleriyle geliyordu
Görünmez endamının fısıltısı
Kalabalığa karışmıştı bedeni
şekerle kandırılmış çocuk yüreğiyle
Yürüyüşünü hırpalıyordu
fanatik habersizler,
Bayat seslerin soğuk hırıltılarını
duymuyordu bile,
Yufka yapmıştı yüreğini
Gözlerindeydi gönül çiçekleri
Sevgiyle baktı
Arsız kinlerin kirlettiği sözlere
Zilini çaldı içindekilerinin
Tümünü tenefüse çıkardı bildiklerinin
Ağlamaklı ağzıyla büktü dudağını
çocukca sinirlendi

'Aptallar..'
diye seslendi yankılarıyla
Öne eğdi başını
Üzüldü öylesine
Buğulu gözlerinin arkasına gizlendi
Kızgın gitti yitikliğine
Ağzı da açıktı gözleri de, karışlarca
Ama sustu yine de
Durdu! ..