Toprak kalk der,
Çiçek git der,
Yollar çekiliverir ayaklarımın altından.
Gitmem.
Yıldızlar alabildiğince,
Gömülür karanlığa.
Ay göstermez yüzünü.
Sırf ben gideyim diye
Ayaza çeker gece,
Çek git, der.
Gitmem.
Girift bilmeceler dizilir beynime.
Çözerim bitmez,
Zamanım yetmez.
Kaf dağını korlar önüme
Çek git, der bana
Her şeyin inadına
Gitmem.
Yağmurlar kararsız
Şimşekler insafsızca düşer
Tenime.
Ne kem sözler getirir seher yeli
Rüzgar kasırgayla anlaşır,
İter beni.
Çek git, der
Gitmem.
Yalanlara başvurur alem,
Riyakârlığa…
Anlamsız çehreler,
Resimleşir gözünde.
Kırılır kalem,
Yırtılır kağıt.
Sözler çığ düşürür gırtlağıma.
Dilim, çek git, der.
Gitmem…
Ben içerim diye
Bir avuç sularından
Bütün deryalar kurur
Koskoca sema,
Maviyi göstermemek için,
Yutkunur.
Çek git, der bütün zerre…
Çek git, der bütün kürre…
Gitmem.
Mısralar kayar,
Kelimeler düşer kağıttan.
Gözümün bebeği şiir,
Çek git, der.
Gitmem.
Bakışların çağırsın beni
Bakışların öldürsün.
Gözlerin söylesin bana
Yeter ki gözlerin, “git” desin,
Emir sayar, ferman bilir.
Giderim.