İnsanları sevebilmek için arkadaşlar, ilk önce kendimizi sevmeliyiz. Sevgi iyi bir kişiliği, minnettarlığı, dürüstlüğü, güldürü yeteneğini içerir. Sevgi güç ve eylemdirbana göre. Tüm engelleri aşarak bize tüm kapıları açar sevmek; çünkü sevgimiz başkalarını da üretir ve çoğaltır. İnsanın kendisini sevmesi “kendini beğenmişlik” veya bencillik değildir. Bu bizim fıtratımızın bir ifadesi ve eşsiz bir insan olduğumuzu bilmektir. Kişisel mutluluk sorunları çözmede bize güç verir, acıyı yenmemize yardım eder, tüm insanları düşünmemizi sağlar. Sevgi; insanoğlunun en büyük motivasyon kaynağıdır o da Allah'a imandan doğar.

Gelecekle ilgili herkesi zorlayan ve herkese fırsat veren bir yönü  vardır. İşlerin, olayların, ilgilendiğimiz şeylerin daha iyi olmasını isteriz ve çoğumuz işlerin daha iyi gideceğine inanırız. Sorunlar yüzünden bugünü ve geçmişi kötülesek bile geleceğin daha iyi olacağı inancına sahip oluşumuz sevgidendir. Yaşamda büyük hayal kırıklıklarına uğramış kişilerde bile gelecekle ilgili belli bir iyimserlik vardır. Her şeyin daha iyi olacağına olan inanç kendimize bir göz atmamız gerektirir, çünkü yaşam gelişecekse eğer,sevgiyle  hareket etmesi gerekenler bizleriz.