Ben mutluluğun resmini,
İşin kolayına kaçmadan çizdim Nazım Usta!...
Ölüm Meleği'ne kaptırınca eşimi,
Tezden sildim gözümden yaşımı
Aradım buldum işimi
İki bebeme aş pişirdim...
Ben mutluluğun resmini,
İşin kolayına kaçmadan çizdim Nazım Usta!...
"Eksik etek" dul kadın olup, boynumu bükmedim
Koruyun , kollayın diye çevreme bakmadım
Ölenimin ardından ağıtlar yakmadım
Yüreklice direndim yaşama
Hele ki; neden geldi bunlar başıma
Diye yakınmadan;
Aldım kalemi elime
Yazgımı sil baştan yazdım....