İki arkadaş yolda karşılaşırlar:

«Ne o?» diye sorar biri, «senin birşeye canın sıkılmış galiba?»

«Evet ya. Biliyorsun başka bir yere taşındım sakin bir mahalle. Ama işte aksilik gelir hep bizi bulur. Her akşam iki aşık tam benim pencerenin altında konuşup, koklaşıp, öpüşüyorlar... Dün akşam artık sabrım tükendi, bir sürahi suyu kafalarına döktüm.»

«Bunda üzülecek ne var birader? Ben olsam oturur kahkahalarla gülerdim.

«Öyle mi zannediyorsun?.. Biraz sonra karım eve döndüğü zaman üstü başı sırılsıklamdı.»