Faruk Nafiz, devamlı olarak Nurullah Ataç'a onbeş lira borç para verirmiş. Bir edebiyat soruşturması açıldığı zaman da hemen Ataç'a haber gönderir, parasını istermiş. Böylece zehir zemberek tenkitleriyle tanınan eleştirmenin, aleyhinde konuşmasına engel olurmuş.
Bir gün Ataç'a on beş lira verdiğinde hayıflanmış.
Merak eden dostlarına da bu üzüntüsünü şöyle açıklamış:
- Keşke ona, on beş yerine yüz elli lira verseydim. Belki o zaman lehimde bile konuşur ve yazardı.