Oldum olası öğretmenlerine bir ad takmak öğrenciliğin şanındandır.
Rahmetli Raşit Usman Hoca da Konya'ya yıllarca hizmet vermiş binlerce öğrenciye feyz vermiş Edebiyat Öğretmeni idi. Her nereden kaynaklandı ise, öğrenciler rahmetli Hoca'ya da «Pis Bıyık» ismini takmışlardı.
Aradan uzunca bir zaman geçtiği halde, Hoca'nın oğlu Fakir Usman avukat olmuş, birgün İstanbul'dan Konya'ya moto-tren'le geliyor. Karşı sırada oturan genç, anlaşılıyor ki, gevezenin teki. İstanbul'dan itibaren konuşmaya başlamış, hiç durmadan sudan sabundan anlatıyor. Kompartımanda bulunanların başları şişmiş, adam hâla konuşuyor.
Fakir Usman'ın da bu duruma canı sıkılmış, «Şunu susturmanın bir çaresi var» elbet diyor ve lâfa karışıyor.
- Konya'da hangi yıllarda okudunuz?..
Çok konuşan genç anlatmaya başlıyor, Poğaçacı Hocamdı.. Fizik öğretmenimiz Fahriye Hanım'dı. derken, Fakir Usman:
- Edebiyat Hoca'nız kimdi, diye sorunca, genç yüksek bir sesle:
- Edebiyat'a Pis bıyık, gelirdi.. Deyince,
Fakir Usman hemen cevabı yapıştırıyor:
- Haahhh.. İşte O Pis Bıyık'ın ben oğlu olurum..
Fakir Usman anlatıyor:
- Adam ondan sonra sesini kesti, bir kenara büzüldü kaldı. Konuşmayı dinleyenler kıs kıs gülmekten kendilerini alamadılar, herkesin de başı dinlendi.