Tuttum gülüşümü sakladım iyi bir gece aşırdım
Güneşimden yonttum yüzümün heykelini! Afrika’yla
Süsledim, kendimi yasakladım. İyi bir demirciydi ay,
Örste eritiyordu sabah şarkısını, her şeyin yenilgisinde
Yüzünün aynası, gözlerimi kapadım bir güzel ezberledim

Tuttum ellerimi yüzüne sürdüm, hırpaladım dünyaya açılan
Tüm kapılarını- gördüm cüzamlılar dönüyordu avdan
Kapımı açtım bir güvercin uçtu maviye.
Ne yüzler biriktirdim sen yürürken güneşli günlerde
Yüzünü kaybettim, ve yağmur
bir tatlı öpüştü ardımızda
Açılmamış sandıkta biriktirdiğimiz

Yüzleştim emanet olan güzünle
İyi bir şey mi yaptım. İyi bir şey, iyi bir iyi
Seni sevmekten döndüğümü
Söylüyordur oradaki f

Gökyüzünden bahsedecek mısralar aradım boşuna
Şiir sokaklarını tek tek dolaştım, yastık altlarına kadar
Yıldızlara uzandım- rüyaya yollandım
Yolda kaldım, gökyüzün nerede be güzelim
Bulamadım.

Yüzünün çarptığı bir dünya düşlüyorum. Hadi bulalım
Ayrılmadan evimizden kedimizden. Hadi bulalım
Kendimizi kovmadan,
Bulalım yüzünün toprağını
Güftenin yansımasında rapsodi ve kanaviçe

Çok yukarda gökyüzü; ayıp bir şey yapmış gibi
Yüzü kızıl, yüzü mor, yüzü tenha
Bense sabah sabah; eli boş balıkçılar gibi
Ağacın altında
Bilmem kaç defa
dönüyorum seni sevmekten....