Mevki ViyanaBir darbe-i ma'kus ile düşmüş o yanaHep tersine dönmüştür onun giydiği şeylerHem bid-defaat!Onlarla yatıp kalkar imiş kendisi söylerVaktiyle bütün Pul'da yapılmışsa da heyhat!Cümlesi solmuş.Vaktiyle siyah, şimdi fakat yemyeşil olmuşBir paltosu vardır.Tek gözlüğü vardır, geceler kandilidir o.Ya rab ne hayat!Cepler delik az çokLakin ne zarar var ki delikten düşecek yok.Bir korkusu vardırMeyhanelerin saat-i tatili pek erken...Bir kirli paçavrayla gezerMendilidir o.Lastikleri bir başkasınındır ki yürürkenDurmaz ayağından çıkar ekser...Serpuşu ne festir, ne külahtır, ne sarıktırKalpak da değildirBir şapka mı, haşa. O onun kendine mahsusBir başka şekildir.Keşkül gibi bir şey...Milliyetini farık olan yok, soruyorlar:Kimdir bu alamet, bu musibet, ne kılıktır.Ürkütmeyelim sus...Bir kahkaha, bir av'ava kopmakta peyapeyBazen de müheyyâ-yı tasadduk duruyorlar.Zül farkına bir zam!Ancak biri vardır, ona der: Şair-i Azam!