Sabah yeni hayatıma ilk gözümü açtığımda,
Garipsedim ilk önce,
Çekindim...
Sonra alışmaya başladım,
Kahvaltımı ettim,giyindim ve sokağa fırladım,
Koştum,koştum,koştum...
Koştukça rüzgar üzerimdeki tüm sıkıntıyı alır götürür diye,
Uzun süre koştum...
Sonra terlediğimi farkettim,
Eve döndüm ve duş aldım,
Su vücudumdan öylece akarken,
Kendimi yenilenmiş hissettim...
Nasıl tozlu bir vazonun tozunu aldığınızda gıcır gıcır olur ya,
İşte öyle...
Duştan çıktıktan sonra evimin en sevdiğim yeri olan,
Boğaza bakan balkonuma çıktım,
Bir üşüme hissettim ama sonra geçti,
Sandalyeye oturdum ve ayağımı balkonun köşesine uzattım...
Boğazdan geçen büyük gemileri izledim,
Nasıl o kadar büyük gemiler suyun üzerinde duruyordu ki??
Martıların denize konup hemen uçuşunu izledim,
Bembeyazdılar,insanın içini hafifletiyorlardı...
Yan yoldan geçen simitçinin sesini duydum,
Hemen evden çıkıp simit aldım,
Hayatımda hiçbir simit o kadar tatlı gelmemişti...
Sonra camiden yayılan ezan sesini duydum,
Havanın kararmaya başladığını farkettim,
Sensizliğin ilk günü bitiriyordu ama,
Sensizliğin ilk akşamı yaklaşıyordu...