köşede eğri çizgi, bir kadeh, bakır ibrikgecenin verebileceği alet, kaldırım taşlarındagül gibi koklayınca dudakları değişirbulup, çıkardım kayganlığını, sebep,dumansız ellerim, tuzlu denizde üşür.bir duvarda belirsiz sabrı gençliğin,bilmenin gerçek sevinci, yani üşümüşlüğünuykusuzluğa birleşen kardeş kanı ürkekherkes şair iki cılız öyküye belirsizmecburi bir şey, var gibi, yok gibi anlaşılmıyorzamanı gelince gömmek her şiirigömmek şiir mezarlığına, en güzel.