küçük şehirler gibi büyük yalnızlığım
şiirlerin gözle yazıldığı
çizgili duvar kâğıtları gibi

benim hatam değil
duvarlarımda kabarmış şiir ölüleri var
ki sanırım nemrut dağı bu yüzden
tepelerinde tanımadığım insanların
kırılmış kandan heykellerimize baktığı bir dağ

acele kan aranıyor dediğim bundan
bir de ellerime pullar yapıştırıp
başka şehirlere gönderdiğimden

küçük odalar gibi büyük yalnızlığım
örüyor ağını
ve binbir renkli çiçekler ekiyor

binbir renkli çiçeklere bakıyorum
aklımdan
vagonları voltaladığım
uzun tren yolculukları geçiyor

sonra bir kadın geliyor
hiçbir şey demeden çekip gidiyor
ağzının kenarında bir gül
gülün yanında bir suç demeti

küçük şehirler gibi büyük yalnızlığım