Pürmelal bahtıkara
Bir bahçivan çığlığıdır ömrümüz
Yüzünde kirlisarı tortusu kahrın
Yakar evinin perdelerini
Camlarından sevda sızar yollara
Çürüyen bir baharın
Ardında virane akınca ırmak
Şahmarana gül sunmak gibidir ilan-ı aşk
Göçmen kuşlara mahkum bir mevsimdir yaşamak
Anlayamadığım kül, hangi yangına meftün
Hangi alev baykuşu ötüyor bahçemizde
Rengarenk bir erguvan gergefidir yaşamak
Mağrur bir intiharın önünde eğilemem
Ölümü sevmeyenler yürüyemez ölüme
Hülya neden amansız cerihamdır, bilemem
Anlayamadığım gül, açarmı benim için
Bir ikindi vaktinde ölsede son cihangir
Belki bir hatırası kalır kefenim için