Yaylada çakallar piri
Şerlikte ün salmış biri
Gaddar ve zalim her zaman
Kimselere vermez aman.
Dermiş ki; "Kral benim,
Tanımam nizam hukuk!"
Söz onun, kanun onun
Meydan onun, taht onun...
Yemiş nice horozu
Hepsi kesilmiş kuzu.

Bir böyle, iki böyle
Gün gelmiş hastalanmış
Kalmamış hiç huzuru
Ah vah edip sızlanmış
Haber salmış tilkiye;
"Vereceğim bir ziyafet
Gelip sen de ye!" diye.
Durumunu bildirmiş
Çaresini istemiş.

Ötede tilki yolda
Beri yanda tavuklar
Bir sürü de horozcuk
Toplanıp halka olmuş
Anlatıyor şah çakal;
"İşte şimdi öleceğim
Size bir şey diyeceğim
Beni asın bir ağaca
Ve başlayın taşlamaya!"
Sonunda ölmüş çakal
Her tarafta bayram var.
Asılmış bir ağaca
Başlanmış taşlanmaya.

Tilki gelmiş sokulmuş
biraz da uslu durmuş
Kapınca çil horozu
"İşte ziyafet!" demiş
Son alığı da yemiş.

Şimdi oğul sakın ha,
Sen de böyle aldanma!