Yola birlikte koyulduk

Çok eskilerde kaldı
Şimdi unuttum
Çocuktun, şirin ve dayanılmaz
Elinden tuttum

Kimi kavgalarımız oldu
Sebepsiz, havadan-sudan
Sonra çocuklarımız oldu
Dünya tatlısı
Sanki masallardan üç şehzade, üç han
Üçü de oğlan

Evimize geldiğinden beri
Şükür, kalbimiz birlikte atar
Sevgilim, yoldaşım, yârimsin benim
İyisin, çok bir iyisin ama
Bâzan kadınlığın tutar

Mutluluk senin rüzgârın
Ve sevginle açılır kapılar
Varlık-yokluk elimizde değil
   — a benim ruhî revânım—
Bunda üzülecek ne var

Çocukları eveririz birgün
Bakarsın torunlarımız olur
Ve kapımızı çalarlar bir sabah
Olur bunların hepsi bir tanem
Sabret, inşaallah

Belki evimiz olmadı gönlümüzce
Ama gönlümüz saray
Eh, geçim sıkıntısı da çektik sayılmaz
Ne bu ay, ne geçen ay

Umut uzakta da olsa
Sevgimiz hep anka kuşu
Penceremize konmuştur
Vallahi seni bilmem ama
Fakir aradığını bulmuştur