Geceye hazırlanıyor orman
Yavaş yavaş soyunuyor yeşili

Bir kuşun bir buluta karışmış düşü

Rüzgar yine kayalardan söz ediyor
(rüzgar: o antik yontucu)

Bir kurdun inatçı hışırtısı
                           duyuluyor anılardan

Bu sefer akar belki sözcükler diyorum
Yağmurla boşanır tenin arzusu

Belki şaşırır vaktini ezanlar ve ölümler
Nasılsa çiçek açar bir çocuğun kesik kolu

Ey dünya, küçüldükçe küçüldün içimizde
Bir odaya sığıyor artık
                              kalabalık sevişmeler

Durmadan birikiyor
                    gölün dibinde söz balçığı
Durmadan sesini yitiriyor her şey

-- Sözcükler de sessiz yalnızken