Hayatı başaşağı çeviresim
İçini dışına çıkarasım gelir
Her okuduğumda kaleminden dökülenleri
Yeminimi bozasım gelir

Başını göğsüme yaslayıp SIMSIKI
Yalnızca bir kez gül kokularda uyutasım
Tek başınalığını yaylım ateşe tutup
Yare sevgiyi öğretesim gelir.

Uzaklara meydan okuyamam
İçimde boğulur kalır isyanım
Bilirim ağladığını
Yare sarılıp katıla katıla ağlayasım gelir.

Çaresizliği yaşarım bir daha bir daha
Kendimden büyük balyozları vururum sırça düşlerime
Küçülüp, küçülüp yok olasım
Yarin gamzesinde yeniden doğasım gelir.

Yapamam...
Umarsızlığımda parçalanıp ölesim gelir.