Zaman da ölürKimse beni bu kentle barıştıramazİçimde bilmediğim bir şeyle karşılaşma korkusuNeye baksam Sevinçlerim çırpınarak ölüyor
Bir sonu olsun diyorum ama gün uzasınBir çocuk çiçeğinin rengini arıyorHer şey bir yıkıntıya ulanırİşte kuşatan buğu
Sevişirken kahraman. O günden sonraBir okyanus usulca araya girerKorkak ve başkaldırmaya uzak: İnsanSadece acı kalır ve dünyaya eklenir
Sözler ablukada, kalabalık ve küflüDoğa boşuna isteklenirKimsenin aklına özgürlük düşmüyorAşkın gün olur, suskunluk eskitilirTutup sevemem seni, dağınıktır ellerim.
Seninle olmak hayatımın özrüdür amaAşk bir cephe açamıyor kendine.