"İnsanlar, hayatta bazı şeyleri yitirmeden onların değerini anlayamazlar." Bu durum, ne yazık ki zaman için de geçerlidir. Zaman elimizden yavaşça akıp giderken değerini bilemeyiz. Ancak bize ayrılan süre dolduğunda dünya sahnesinde, o zaman anlarız. Biraz geç de olsa...

"Aslolan diğerlerinden farklı olabilmek ve kaybetmeden değerini anlamaktır zamanın." Bu sözlerin sahibi Prof. Dr. Matthew Kragen için bile uygulanması zor bir işti bu. Kendisi bile zamanı gerekli kullandığından emin olamıyordu bazen. Upuzun siyah saçları dökülmüş, yerine bir avuç beyaz tel kalmıştı başında. O öğleden sonra yapılması gereken çok şey vardı. Sınav kağıtları kontrol edilecekti. Ancak genç öğrencisi Julian, ona birazcık zaman ayırmasını rica etti. Bu durum Profesör Kragen için alışılagelmişin dışmdaydı. On sekiz yaşındaki diğer öğrenciler gibi baharın tadını çıkarması gereken Julian niçin yaşlı Kragen'la uğraşacaktı ki...

Julian odaya geldi ve koltuğa yerleşti. Kragen huzursuzca bakmıyordu. Julian, hocasına: "Bana zamanı kullanmam için bazı ipuçlarını verebilir misiniz?" diye sordu...

Kragen afallamıştı, sorunun cevabını kendisi de veremiyordu. Julian, düzeyindeki öğrencilere verdiği formülü söyledi, tamamen kendi icadıydı: "Matematikten de bildiğin gibi Julian, "Zaman= Yol bolü Hız"dır. Bu benim hayat felsefemdir. Ne kadar hızlı gidersen yol o kadar çabuk biter; çünkü yol sabittir. Onun için yavaş yavaş git, her şeyin tadını al, hiçbir şeyi eksik bırakma ama her şeyi de zamanında yaşa." dedi.

Julian etkilenmişti. Hocasına kendisinin buna dikkat edip etmediğini sordu. Kragen'm yine kafası karışmıştı. Sınav notlarına itiraz eden huysuz birinci sınıf öğrencileriyle uğraşmak gerçekten istediği şey olamazdı. Felsefe bölümünün birinci sınıf öğrencisi Julian, felsefe profesörü Kragen'ı tek soruda altüst etmişti. Kragen Julian'a kaçamak bir cevap verip onu başından attı.

Başarılı profesör Matthew Kragen, o günden sonra kendi yanılgılarını uzun süre düşündü ve "sadece ders vermek değil, o dersi yaşatmak da uzmanlık ister" diye aldığı kararıyla zamanı dolan çalışma süresini emekliliğe ayrılarak sonlandırdı. Hayal ettiği gibi dünyayı dolaşıp zaman konusunda paneller vermeye başladı. Ancak genç öğrencisi Julian’ı hiç unutmadı. Ne de olsa Julian onu, sınav kağıdını kontrol ederek ömrünün kalanını tüketmekten kurtarmıştı.

Mathew Kragen’in kaçınılmaz sonla karşılaşması uzun sürmedi. Ancak öldüğünde çok mutluydu; çünkü hem dünyayı dolaşmış, hem fikirlerini aktarmış, hem de iz bırakmıştı. “Zaman Eşittir Yol Bölü Hız” kitabında; uğruna ömrünü tükettiği mesleği, zaman felsefesinin yanısıra kendi felsefesini de anlatıyordu. Kragen’in hikayesinden bütün dünya ders almalıydı...

Herkesin Kragen gibi gerçek mutluluk ve zamanla aynı anda dost olabilmesi umuduyla....